Italië(inspiratie)reis 2014, deel 2

Geschreven door Dick van den Born

sagrantino

Drup. Drup. Drup. Het geluid van regenwater dat dwars door het tentdoek van onze nieuwe tent loopt is waar we in Marche ’s avonds mee de slaapzak in rollen en ’s ochtends mee wakker worden. We besluiten dan ook maar de Apennijnen over te trekken richting Umbrië in de hoop op beter weer. Normaal geen probleem, dit jaar een beetje jammer omdat we er graag nog wat meer wijnboeren hadden willen bezoeken.

Wijn? Jullie gaan toch niet?…… Jawel! Dat gaan we wel doen, er moet wijn bij! (Vetgedrukt, want is een gevleugelde opmerking in onze familie. Als je vastloopt, stilvalt of zin in wijn hebt gooi je je handen in de lucht en roept: er moet wijn bij! Probeer maar eens, altijd een sfeerverhoger.) Maar goed, wijn dus. Het lag in eerste instantie nog niet in de planning om daar dit jaar al mee te beginnen, maar door onze steeds verder uitbreidende import van koffie uit Italië en het recent verworven importeur schap van Tsjechische streekbieren gecombineerd met het (tragische) faillissement van de sluiterij/wijnhandel hier in de Groenendaal kregen we steeds vaker de vraag: waar is jullie wijn nou? Aangezien we zelf groot liefhebbers zijn gaan we aan die vraag met veel plezier voldoen 🙂

Maar waar begin je? Iedereen kent de Chianti, Barolo en Prosecco wel, en staan bovendien in iedere wijnhandel en zelfs supermarkt. Met dat soort wijnen gaan we onze klanten niet verrassen en/of imponeren. Op weg naar Umbrië pakken we in Marche op goed geluk nog wel een wijnboer mee die ons aanspreekt en dat is gelijk raak. Wijnen van onder andere de Pecorino, Passerine en Lacrima. Onbekend, moeilijk verkrijgbaar, maar oh wat lekker. Net iets voor ons. We zijn er inmiddels druk mee, later meer!

In Umbrië aangekomen is het weer aanzienlijk beter, een waterig zonnetje en 21 graden, dat lijkt er meer op. Maar op de campeggio is alles nog zeiknat, de veldjes, de paden, alles. We besluiten om 100 meter terug te rijden naar een olijfboer die een kamer verhuurt en daar 1 nachtje te smokkelen. Even lekker douchen en de tent tussen de olijfbomen te drogen leggen. De volgende dag kamperen we wel weer verder.

’s Middags na een bezoekje aan Bevagna staat er voor onze kamer een duistere fles rode wijn. Geen etiket, geen briefje en met een kurk van een andere fles wijn op maat gesneden en in de hals gefriemeld. Oh nee, moeten we dit gaan drinken? Ja, dat moeten we drinken. Wel héél onbeleefd om een gekregen fles wijn zo terug te geven. Dus ik schenk een glaasje in, zet mijn voeten stevig op de grond en houd mezelf met mijn andere hand stevig vast aan een kozijn. Een klein slokje Dick, kom op. Slurp………. En ondanks mijn voorzorgsmaatregelen kletter ik toch bijna op de grond. WAT IS DAT LEKKER!!! Wat is dit het voor wijn?

Bij navraag aan de olijfboerin (die dus ook een paar wijnstruiken heeft voor eigen gebruik) blijkt het een wijn gemaakt van de Sagrantino druif. Die kenden we nog niet en dat is ook niet zo gek, want de Sagrantino druif groeit eigenlijk alleen nog maar in Umbrië en dan ook nog specifiek in het gebied(je) tussen Foligno en Montefalco. Montefalco is het belangrijkste dorpje voor de Sagrantino en daar gaan we dan ook direct de volgende dag heen om te kijken of we een wijnboer aan de haak kunnen slaan en dat lukt. Ook hierover later meer.

Zo al dat gepraat over wijn, ik heb er dorst van gekregen! We hopen jullie ook, want de uitnodigingen voor wijn + …….. proeverijen volgen als ons assortiment compleet is.

Advertenties

2 gedachten over “Italië(inspiratie)reis 2014, deel 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s