Pure chocolademousse met Lady-Grey-gelei

Geschreven door Edit van den Born

2014-11-28 21.39.19

Wat heerlijk, de maand december begint bijna. Een maand vol feestjes, koken, cadeautjes en gezelligheid! Dus gewoon omdat het kan, probeer ik voor de derde keer een recept voor een toetje uit. Na twee keer een toetje/taart met koffie, nu een lekker toetje met chocolade en thee. Een luchtige chocolademousse met een bijzonder tintje; een gelei van Lady Grey thee. De combinatie van earl grey (achtige) thee en chocolade is heerlijk, dat weet ik inmiddels dankzij de Earl Grey chocoladetruffels.

Lady Grey is een zusje van Earl Grey. Dezelfde familie maar zeker niet hetzelfde. Een krachtige thee maar met een fris tintje door de sinaasappelschillen die erin zitten. Ik vond het leuk om een variatie van Earl Grey te gebruiken in plaats van de best heel bekende Earl Grey. Dus Lady Grey it is.

2014-11-28 19.53.47

Benodigdheden:

Begin met het maken van de Lady-Grey-gelei. Breng hiervoor 200 ml water in een steelpannetje aan de kook en laat daar de thee 3 tot 4 minuten in trekken. 

2014-11-28 20.09.33

Roer de suiker door de gezette thee en breng het nog heel even aan de kook. Week ondertussen 2 gelatine blaadjes in koud water. Knijp de gelatineblaadjes uit en los ze op in de thee. Laat het theemengsel afkoelen in een schaaltje.

2014-11-28 20.16.03

Week ondertussen de overige 2 blaadjes gelatine in koud water. Breng de melk aan de kook, neem de pan van het vuur en laat de melk iets afkoelen. Los de gelatineblaadjes op in de warme melk. Laat ook de chocolade smelten in dit melkmengsel. Ik heb de chocolade in de hakmolen eerst heel fijn gehakt zodat ik zeker wist dat het snel genoeg zou smelten en goed zou mengen met de melk. Laat het mengsel afkoelen waardoor het een beetje dikkig wordt.

2014-11-28 20.20.02

Klop ondertussen de slagroom stijf en als het melkmengsel is afgekoeld kan deze door de room gespateld worden.

2014-11-28 20.27.48

Verdeel de mousse over 4 schaaltjes en laat het in de koelkast iets opstijven. 

2014-11-28 20.38.00

Als de mousse is opgestijfd, kan de theegelei over de mousse verdeeld worden.

2014-11-28 21.07.19

Ik had het ene schaaltje wat voller gedaan dan de andere. De volste schaaltjes waren na  30 minuten in de koelkast nog niet hard genoeg. Bij de twee volste schaaltjes vermengde de mousse met het theemengsel. Volgende keer voeg ik de thee pas toe nadat de mousse een uur in de koelkast heeft gestaan. Zet het geheel nu minimaal 2 uur in de koelkast.

2014-11-28 21.11.26

Laat het voor opdienen even uit de koelkast om het op temperatuur te laten komen.

Morgen (zaterdag 29 november) is dit bijzondere toetje te proeven bij House of Goods in de Lange Groenendaal in Gouda!

Een leuke tip bij dit recept is: maak het toetje in een (thee)kopje. Dien het op op een schoteltje met een theelepeltje ernaast en het is echt een theetoetje!

Proeven

proeven_nikki

 

Geschreven door Nikki Looman van leuketheetjes.nl

Zoals sommige van jullie weten ben ik een enorme koukleum. Zodra het maar een beetje af begint te koelen kruip ik onder een dekentje, trek ik mijn handschoenen aan en haal ik mijn winterjassen tevoorschijn. Het vreemde is dat ik sneeuw, ijs, en schaatsen heerlijk vind. De winterjas die ik iedere winter weer tevoorschijn hoop te mogen trekken, is een ouderwetse jaren 70 jas, zo’n lange, van suède en met een prachtige bontkraag erop. Deze jas draag ik dan ook tijdens wandelingen in de sneeuw, en als ik op mijn schaatsen mag staan. De jas kocht ik jaren terug na een nare periode en het was het eerste “grote” iets dat ik hierna voor mezelf kocht. Die winter heeft de jas mij erdoorheen geholpen, en ook nu draag ik hem met een herinnering aan die nare periode, maar vooral met de herinnering aan de vrijheidsmomenten die ik beleefde die winter, in de sneeuw en de kou. Samen met die prachtige jas.

De link tussen mijn jassen-verhaal en mijn blog van vandaag is echt te simpel voor woorden, gezien de kou vandaag heb ik namelijk gekozen voor een thee die Winterdream heet. Ik heb deze thee gekregen van House Of Tea en ik heb het vandaag af en toe best koud gehad, dus ik vond hem aardig toepasselijk. Natuurlijk weet ik ook wel dat het nog lang niet zo koud is als het hoort te zijn eind november, maar toch fietste ik vanochtend (onder gelach van mijn wederhelft) met muts en handschoenen naar mijn werk. Dus koud zat wat mij betreft!

Vandaag wil ik mezelf ook uitdagen, en dat doe ik door deze thee te proeven, dus niet gelijk kijken wat er in de thee zit, maar echt kijken, ruiken en proeven, mijn zintuigen gebruiken. Spannend!

In eerste instantie kijk ik eens goed naar de thee en zie, zoals ik al zei, dat het een zwarte thee is, als ik dan verder kijk en ruik, ruik ik een zoete zware geur, maar ook een tegenhangend frisje. Het lijkt alsof er citroen of limoen in de thee verwerkt zit. De zoete zware geur lijkt op kaneel. Ik waag de proef (haha) op de som, en proef inderdaad een thee met een heerlijk winterse kaneelsmaak, maar wel met als afdronk dat eerder genoemde frisje. Normaal ben ik niet zo van winterse smaken, maar vandaag bevalt hij me erg goed. Ik weet niet echt of dat nou door de kou komt, of door het lekker frisje, waardoor de afdronk heel licht is… In ieder geval is het een lekker theetje om de wintermaanden mee door te komen, en een mooie afwisseling op alle zwaardere theeën die ik ook op de plank heb staan.

Bij deze de ingrediënten van de thee, eens kijken hoe ver ik ben gekomen. In de thee zit kaneel (yes!), stukjes appel, gehakte amandelen en stukjes vanille. Mijn vermoeden is dat het frisje van de appel komt, en de zachtheid van de stukjes vanille. Het is een thee die ik lekker lang heb laten trekken, zodat alle smaken goed uit de thee getrokken worden. En met een flinke bak van deze winterse thee kruip ik, mijn eerdere stukje overdenkend, lekker met mijn dekentje op de bank.

Gelukkig zijn er tegenwoordig vrijwel geen nare periodes meer, ik voel me gezegend tot en met en merk dat het leven me voor de wind gaat. Niet alleen op werk en thuis, maar ook met mijn blog gaat het echt supergoed. En daar ben ik af en toe best trots op, als ik er bij stil durf te staan.

Liefs.

Chocoladecharlotte met koffie-langevingers

image (11)

Geschreven door Edit van den Born

Zoals ik bij mijn vorige recept al schreef; ik was vorige week jarig. Gezien de mooie leeftijd die ik heb bereikt (25!) heb ik gewoon dubbel gefeest. Wat visite op mijn echte verjaardag en het weekend daarna een diner en borrel met familie en wat vrienden. Omdat ik echt van koken houd, had ik gekozen voor een dinertje en heb ik de hele zaterdag staan koken alsof mijn leven er vanaf hing. Ik had 4 gerechten gekozen voor het diner en nog allerlei hapjes gekocht en gemaakt voor tijdens de borrel. Natuuuurlijk wilde ik ook een taart maken, een feest zonder taart is geen feest, maar mezelf kennende zou ik veel te veel eten maken en kopen dus een te machtige taart kon ik niet maken. Ik zocht een taart die ook als toetje door kon gaan omdat een diner, borrel met hapjes, een taart én een toetje een beetje veel van het goede zou worden. Een charlotte is een taart van lange vingers gevuld met een mousse en eventueel slagroom. Zo’n taart kan dus prima als toetje.

Het recept van dit toetje komt uit een kookboek met weekendmenu’s, niet allemaal even gemakkelijk maar wel allemaal even bijzonder. Wat deze charlotte bijzonder maakt is een combinatie van de in koffie gedoopte lange vingers en een mousse gemaakt met chocolade en zout. De combinatie van chocolade en zout is een bekende en bewezen combinatie (ik ben gék op de karamel-zeezout reep van Tony’s Chocolonely) dus dat kon bijna niet fout gaan!

Voor een charlotte heb je een geschikte vorm nodig. Er worden speciale vormen voor verkocht maar een gladde puddingvorm of een ronde, diepe glazen ovenschaal is ook goed. Ik had geen van allen in huis maar ben lekker eigenwijs en waar een wil is, is een weg dus ik heb het in een niet al te diepe glazen vaas gedaan. Daar werd het niet makkelijker door maar het is gelukt!

image (5)

Benodigdheden:

  • 150 gram pure chocolade
  • 50 gram boter
  • 4 eieren
  • 2 el poedersuiker
  • snufje zout
  • neutrale olie om de vorm in te vetten
  • een pak lange vingers
  • 100 ml sterke koffie (ik heb espresso gezet van DorCaf Black)
  • Eventueel: lint om te versieren en slagroom

Smelt de chocolade met de boter. Dit kan in de magnetron of, zoals ik heb gedaan, in een pannetje boven een grotere pan met heet water op het gas. Blijf goed doorroeren.

image (6)

Scheid de eieren. Klop de dooiers glad met de poedersuiker. Meng er de gesmolten chocolade doorheen. Klop met de mixer de eiwitten met een snuf(je) zout goed stijf.

image (8)

Meng voorzichtig met een spatel de eiwitten door de chocolade. Het is belangrijk dat je dit heel voorzichtig doet, meet scheppen of vouwen dan roeren, anders roer je de lucht eruit en wordt het een te geconcentreerd en klein mengsel. Ik heb dit net niet helemaal goed gedaan, mijn charlotte kon niet helemaal opgevuld met mijn mengsel maar op zich geeft dat niet, het doet niks aan de smaak af.

image (9)

Vet de vorm in met de olie. Doop de lange vingers met hun koekkant in de koffie. Zet ze met de gesuikerde kant naar buiten tegen de buitenkant van de vorm aan. Nogmaals; als je niet een goede vorm hebt kun je hiermee improviseren maar dan is deze stap een uitdaging ;-).

image (10)

Doe de chocolademousse in de vorm. Dek de bovenkant af met folie en laat de taart minimaal 4 uur opstijven in de koelkast. Daarna kan je met een vlijmscherp mes voorzichtig de uitstekende lange vingers eraf ‘zagen’ zodat je de charlotte om kan draaien op een bord en er een lint om kan binden. Je kan ook voor de gemakkelijke oplossing gaan zoals ik heb gedaan: de overige ruimte opvullen met slagroom, de charlotte lekker in de vorm laten zitten en het lint om de vaas/vorm heen binden (zie plaatje bovenaan dit recept). Dan moet je natuurlijk wel een beetje een mooie vorm kiezen.

De charlotte was heerlijk en inderdaad, zoals ik had gehoopt, heel geschikt als toetje. Het was een mooi feestje!

Farmers of Wine

Farmer of Wine Hand crafted 1 (1)

Ingezonden materiaal

Een stukje achtergrond bij één van de wijnen uit ons assortiment dat we je niet willen onthouden.

Farmers of Wine Rosso
Een nieuw concept uit Italië afkomstig van kleine ambachtelijke wijnboeren. Gemaakt
van Negroamaro, Merlot en Primitivo Appassito druiven. Van organische wijngaard:
schoner, levendiger en smaakvoller!

Filosofie
Puglia is niet alleen Oude Wereld, maar ook Oud Italië. Een plaats waar er altijd
tijd voor een bezoek is, waar families elke dag samen eten, waar je je buren kent
omdat je samen bent opgegroeid. Het is ook de thuis van eenvoudig groots
koken. Alles is vers, seizoensgebonden, rijp geoogst en eenvoudig klaargemaakt
om de intrinsieke smaak te accentueren. – Alles met Liefde!

Zo ook met de wijnen. Ze werken met de beste wijngaarden en doen al het mogelijke
om de zuiverheid van hun smaken te bewaren. Traditie is onmisbaar in Puglia en de manier van wijn maken is traditioneel, natuurlijk en respectvol. Ze gebruiken de
inheemse gist die op de druiven groeit. De fermentaties worden koel gehouden om de smaken van de wijngaarden te behouden.

Nieuwsgierig geworden en wil je proeven? Laat ons even weten wanneer je langskomt en we zorgen dat er proefmateriaal aanwezig is.

Bel: 0182-550709 of

Email: info@houseofgoods.nl of via

http://www.houseofgoods.nl

Vanille espresso balletjes worden zoete koffie brij

2014-10-31 17.42.47

Geschreven door Edit van den Born

Hieperrrrrrdepiep, hoeraaaaaa! Over een paar dagen ben ik jarig en zal ik de mooie leeftijd van 25 bereiken. Dat betekent natuurlijk dat ik een feestje organiseer. Aangezien ik van koken houd, maak ik altijd alle hapjes op mijn feestjes zelf. Ik maak graag veel hartige hapjes, maar zoetigheid mag ook niet ontbreken. Ik vond dit recept voor vanille espresso balletjes in een Amerikaans kookboek, het trok me vooral aan dat deze hapjes niet gebakken hoeven, je hoeft ze alleen te koelen.

2014-10-31 17.20.43

Benodigdheden:

  • 175 gram vanillewafels (froufrou o.i.d.)
  • 300 gram basterdsuiker
  • 150 gram pecannoten, fijngehakt
  • 2 el cacaopoeder
  • 1 dl crème fraiche
  • 2 kopjes espresso op kamertemperatuur

Verkruimel de vanillewafels heel goed tot fijn grut en doe het in een kom. Roer de suiker hier doorheen. Voeg de noten en de cacao toe. Meng hier de espresso en crème fraiche doorheen tot een glad mengsel.

2014-10-31 17.38.01

Rol hier balletjes van ongeveer 2 cm doorsnee van en zet ze koud. Tot hier gaat het ‘echte’ recept. Toen ik hiermee klaar was vond ik het mengsel erg dun, hier kon ik echt geen balletjes van rollen. Dus ik heb gesmokkeld en de vanillewafels die ik over had uit het pakjes ook nog verkruimeld en erdoor gemengd.

2014-10-31 17.40.25

Na deze toevoeging kon ik er wel balletjes van maken maar na het koelen waren ze nog steeds heel nat. Niet echt balletjes die je oppakt en in je mond stopt. Eerder een beetje kledderig. Heel lekker, maar kledderig. Niet echt een hapje voor op een feestje dus.

De combinatie van zure room, suiker, koffie en vanille is heel lekker. Doordat de substantie iets wegheeft van een brij is het heel geschikt als onderdeel van een ander gerecht. Bijvoorbeeld in een trifle, over een pudding, tussen twee koekjes of in een kwarktaart. Ik ga nog maar eens diep nadenken wat ik volgende week met deze lekkere brij ga maken.

(AD) koffietests. Zuivere koffie of koffiedik kijken?

Blog-A-AD-Koffietest-2014

Geschreven door Dick van den Born

Ophef over de koffietest van het AD dit jaar. De winnaar schenkt een koffiemerk waarvan een freelance journalist CEO is. Een journalist die voor het AD werkt… Achteraf bleek dat de journalist in kwestie zelf niet als jurylid meedeed aan de test, maar volhouden dat het 100% zuivere koffie is wordt wel lastig op deze manier.

Sowieso lijkt het mij ontzettend lastig om op kwaliteit te moeten beoordelen. Natuurlijk is iets als bijvoorbeeld de temperatuur makkelijk te meten en over te schrijven. “Deze koffie is 55 graden en dat vinden de meeste mensen te koud.” Is helemaal duidelijk. Maar als je op het gebied van smaken komt wordt het al snel heeeel lastig. Wat de één te bitter vindt, vindt de ander juist erg lekker. En zo zijn er nog 1001 waarnemingen waar de meningen over kunnen verschillen én nog eens 1001 manieren om waarnemingen te interpreteren. Dit laatste hebben we proefondervindelijk vastgesteld toen we in onze winkel een wijn te proeven aanboden aan onze klanten. De waarnemingen waren enorm verschillend. Stroef, soepel, zacht, zuur, bitter, zoet, uitgebalanceerd, eetwijn, borrelwijn, bewaarwijn. Ik overdrijf niet, we hebben ze allemaal gehoord. We hebben hem goed verkocht, dus dat houden we maar als graadmeter.

Zijn verkoopaantallen geen goed idee om een koffietest te beslissen? Gewoon verkoopaantallen opnemen en dat corrigeren naar A-B-C locatie, aantal m2 en hoeveelheid stoelen. Neuh, ook kansloos denk ik, te veel variabelen. Neem alleen al de hoeveelheid personeel, marketing budget, leeftijd van het bedrijf, prijs van de koffie enz. enz.

Dan zit er maar één ding op. Om alle variabelen, interpretaties en momentopnames er uit te filteren, moeten er 10 mensen op 10 verschillende momenten bij ieder personeelslid een kop koffie proeven en elke kop apart beoordelen. En dan gemiddeldes nemen. Voor een koffie tent met 5 personeelsleden krijg je dan. 10 juryleden X 10 kopjes koffie X 5 personeelsleden = 500 kopjes koffie per koffietent X 112 koffiezaken = 56.000 kopjes koffie. Dat wordt een dikke krant….. Maar wel goed voor de omzet van de koffietenten. 🙂

Honeybush stoofvlees met bataat (zoete aardappel)

2014-10-10 19.53.18

Geschreven door Edit van den Born

Van de week kwam een goede vriendin bij mij eten waarmee ik al veeeel te lang niet eens écht had bijgepraat. Ik maak dan graag een stoofpotje; die kan je van te voren maken dus hoef je met je ‘bezoek’ niet meer in de keuken te staan, je kan terwijl de pan opstaat vast de afwas doen zodat de keuken er netjes uitziet en echt mislukken kan een stoofpotje eigenlijk niet… Ik had nog wat zoete aardappels (of bataat) liggen dus zocht een stoofpotje met deze heerlijke groente (ja, gek genoeg is het groente, geen aardappel). En toen vond ik een stoofpotje met zoete aardappel en honeybush thee.

2014-10-10 17.36.49

Honeybush thee (of honingbosthee) is verwant aan rooibosthee. De honeybush struik groeit ook in Zuid-Afrika en de smaak lijkt op die van rooibos, maar dan iets zoeter. De struik heeft deze naam gekregen omdat de bloemetjes ervan naar honing ruiken. Honeybush thee bevat vrijwel geen cafeïne (theeïne) en bevat geen (bittere) taninne. Een eigenschap die rooibos en honeybush wordt toegedicht is dat ze als vleesverzachters zouden werken, dit maakt ze dus uitermate geschikt als basis voor een stoofpotje.

Let op: lange (2.5 uur) stooftijd!

2014-10-10 17.36.39

Benodigdheden voor een stoofpot voor 2 tot 4 personen:

  • 600 gram sukadelap, vet verwijderd en in stukken gesneden
  • 2 el bloem
  • 2 uien, gesneden
  • 2 stengels bleekselderij, gesneden
  • 3 teentjes knoflook, geperst
  • 1 el tomatenpuree
  • 10-15 gram honeybushthee
  • 5 el rode wijnazijn
  • 4 reepjes schil van een sinaasappel
  • 2 kaneelstokjes
  • 4 zoete aardappels (bataten)
  • 150 gr vloeibare honing
  • Olie, peper en zout

Bestrooi het vlees met peper en zout en wentel het om in de bloem. Verhit olie in een braadpan en bak het vlees in enkele minuten rondom bruin. Voeg de selderij en de uien toe en sluit de pan met een deksel, laat de groente in 10 min zacht worden. Voeg de tomatenpuree en de knoflook toe.

2014-10-10 17.50.32

Verwarm ondertussen een liter water tot tegen de kook aan. Zet hiermee de honeybush thee (ongeveer 4-5 min). Het handigst is om dit met een theezakje te doen, dan komt er geen prut in de thee. Met een thee-ei of los in een theepot kan ook, dan moet je de thee nog even zeven. Voeg de thee toe aan het vleesmengsel.

2014-10-10 17.58.26

Voeg de azijn, sinaasappelschil en kaneelstokjes toe. Zet het vuur laag, doe de deksel op de pan en laat het gerecht 2 uur sudderen. Voeg de bataten, de honing en royaal peper en zout toe en laat het nog 30 min stoven.

Ik moet eerlijkheidshalve vermelden dat ik al kletsend met mijn vriendin bij de laatste stap de honing vergeten ben toe te voegen. Ik vond de kaneel en sinaasappel een beetje overheersen, waardoor de honeybush thee niet altijd even goed tot zijn recht kwam. Ik ga het gerecht zeker nog een keer maken maar dan mét honing, ik denk namelijk dat dit de sinaasappel en kaneelsmaak verzacht en de honeybush thee ophaalt. Al deze smaken bij elkaar zorgen voor een echt herfst stoofpotje.

 

Italië(inspiratie)reis 2014, deel 2

Geschreven door Dick van den Born

sagrantino

Drup. Drup. Drup. Het geluid van regenwater dat dwars door het tentdoek van onze nieuwe tent loopt is waar we in Marche ’s avonds mee de slaapzak in rollen en ’s ochtends mee wakker worden. We besluiten dan ook maar de Apennijnen over te trekken richting Umbrië in de hoop op beter weer. Normaal geen probleem, dit jaar een beetje jammer omdat we er graag nog wat meer wijnboeren hadden willen bezoeken.

Wijn? Jullie gaan toch niet?…… Jawel! Dat gaan we wel doen, er moet wijn bij! (Vetgedrukt, want is een gevleugelde opmerking in onze familie. Als je vastloopt, stilvalt of zin in wijn hebt gooi je je handen in de lucht en roept: er moet wijn bij! Probeer maar eens, altijd een sfeerverhoger.) Maar goed, wijn dus. Het lag in eerste instantie nog niet in de planning om daar dit jaar al mee te beginnen, maar door onze steeds verder uitbreidende import van koffie uit Italië en het recent verworven importeur schap van Tsjechische streekbieren gecombineerd met het (tragische) faillissement van de sluiterij/wijnhandel hier in de Groenendaal kregen we steeds vaker de vraag: waar is jullie wijn nou? Aangezien we zelf groot liefhebbers zijn gaan we aan die vraag met veel plezier voldoen 🙂

Maar waar begin je? Iedereen kent de Chianti, Barolo en Prosecco wel, en staan bovendien in iedere wijnhandel en zelfs supermarkt. Met dat soort wijnen gaan we onze klanten niet verrassen en/of imponeren. Op weg naar Umbrië pakken we in Marche op goed geluk nog wel een wijnboer mee die ons aanspreekt en dat is gelijk raak. Wijnen van onder andere de Pecorino, Passerine en Lacrima. Onbekend, moeilijk verkrijgbaar, maar oh wat lekker. Net iets voor ons. We zijn er inmiddels druk mee, later meer!

In Umbrië aangekomen is het weer aanzienlijk beter, een waterig zonnetje en 21 graden, dat lijkt er meer op. Maar op de campeggio is alles nog zeiknat, de veldjes, de paden, alles. We besluiten om 100 meter terug te rijden naar een olijfboer die een kamer verhuurt en daar 1 nachtje te smokkelen. Even lekker douchen en de tent tussen de olijfbomen te drogen leggen. De volgende dag kamperen we wel weer verder.

’s Middags na een bezoekje aan Bevagna staat er voor onze kamer een duistere fles rode wijn. Geen etiket, geen briefje en met een kurk van een andere fles wijn op maat gesneden en in de hals gefriemeld. Oh nee, moeten we dit gaan drinken? Ja, dat moeten we drinken. Wel héél onbeleefd om een gekregen fles wijn zo terug te geven. Dus ik schenk een glaasje in, zet mijn voeten stevig op de grond en houd mezelf met mijn andere hand stevig vast aan een kozijn. Een klein slokje Dick, kom op. Slurp………. En ondanks mijn voorzorgsmaatregelen kletter ik toch bijna op de grond. WAT IS DAT LEKKER!!! Wat is dit het voor wijn?

Bij navraag aan de olijfboerin (die dus ook een paar wijnstruiken heeft voor eigen gebruik) blijkt het een wijn gemaakt van de Sagrantino druif. Die kenden we nog niet en dat is ook niet zo gek, want de Sagrantino druif groeit eigenlijk alleen nog maar in Umbrië en dan ook nog specifiek in het gebied(je) tussen Foligno en Montefalco. Montefalco is het belangrijkste dorpje voor de Sagrantino en daar gaan we dan ook direct de volgende dag heen om te kijken of we een wijnboer aan de haak kunnen slaan en dat lukt. Ook hierover later meer.

Zo al dat gepraat over wijn, ik heb er dorst van gekregen! We hopen jullie ook, want de uitnodigingen voor wijn + …….. proeverijen volgen als ons assortiment compleet is.

Post van Tony Chocolonely

Serieuze post van Tony Chocolonely over de noodzakelijke prijsverhoging, maar ook hoe ze deze een aantal jaar hebben kunnen uitstellen. Dat wilden we je niet onthouden.

logo-tonys_chocolonely_red2

Amsterdam,

2 oktober 2014

Onderwerp: Prijsverhoging

Beste chocoladeliefhebber,

Een serieuze brief, dat ben je waarschijnlijk niet van ons gewend. Vinden we zelf ook een beetje gek, maar we willen dan ook iets heel serieus met je bespreken: we gaan onze inkoopprijzen verhogen per 1 januari 2015. Het is de eerste keer in ons bestaan dat we dat doen. We weten dat jij het niet leuk vindt en zullen daarom proberen om het goed uit te leggen.

Zoals je weet zijn we in 2005 opgericht door journalist Teun van de Keuken. Sinds die tijd hebben we een mooie ontwikkeling doorgemaakt en komen we stap voor stap dichter bij onze visie: 100% slaafvrije chocolade. En dan bedoelen we niet alleen onze eigen chocolade, maar alle chocolade wereldwijd.

Zo ver is het nog niet, maar we zijn op de goede weg. We worden steeds bekender en
verkopen ieder jaar fors meer chocolade. Daar zijn we natuurlijk heel erg blij mee.

Het is voor ons heel belangrijk om ook commercieel succesvol te zijn. We willen namelijk graag dat andere bedrijven ons voorbeeld volgen. Als wij commercieel succesvol zijn, zullen ze dat eerder doen en komt het realiseren van onze visie dichterbij.

Daarom is het vervelend dat de ingrediënten van onze producten de laatste jaren fors in
prijs zijn gestegen. We hebben het hier over cacao en als afgeleide daarvan cacaoboter. Ook melkpoeder is fors gestegen.

Tot nu toe hebben we er voor gekozen om de inkoopprijzen voor onze klanten gelijk te
houden en de stijgende kosten dus voor eigen rekening te nemen. Dit is niet ten koste gegaan van onze boeren. Door het realiseren van efficiencyverbeteringen samen met onze andere leveranciers, hebben we de stijging van de kostprijs enigszins weten te beperken. Dit is helaas niet meer houdbaar.

Inmiddels is duidelijk dat de verhogingen een structureel karakter hebben. Om onze
continuïteit te waarborgen en zo te kunnen doorgaan met het najagen van onze doelstelling, kiezen we er daarom voor om de prijzen met 6% te verhogen. De nieuwe inkoopprijzen zullen per 1 januari 2015 ingaan.

Eerlijk delen

Wij adviseren je deze verhoging door te vertalen in de verkoopprijzen. Onze nieuwe
consumenten-adviesprijzen zijn bijgevoegd en gaan in per 1 december 2014.
Met vriendelijke chocogroet,

Frits S.

Salesmanager

Koffielikeur-espresso-taart experiment

2014-10-03 18.52.03

Geschreven door Edit van den Born

Het recept dat ik vandaag gemaakt heb is er één met vele vraagtekens. Ik zet mijn vraagtekens bij de hoeveelheid gelatine (veeeel) en de hoeveelheid espresso (ook vrij veel) én bij het feit dat deze ‘taart’ geen bodem heeft en niet gebakken hoeft. Een soort kwarktaart maar dan zonder bodem, lijkt me meer een toetje dan een taart… Maar goed, de combinatie van roomkaas (cheesecake… hmmmm!), koffielikeur en espresso was te verleidelijk om niet een keer te proberen. Dus bij deze! Het laatste vraagteken staat bij het resultaat, as we speak staat de ‘taart’ op te stijven in de koelkast dus ik weet nog niet hoe hij smaakt! Morgen (zaterdag 4 oktober) is er braderie in de Groenendaal in Gouda en bij de kraam zal het resultaat van mijn experiment te proeven zijn.

Dan nu… het recept! Het is een lekker makkelijk recept dus nu maar hopen dat het ook lekker is 🙂

Benodigdheden:

  • 13 blaadjes gelatine
  • 250 ml slagroom
  • 225 gram roomkaas
  • 50 gram suiker
  • 60 ml koffielikeur
  • 250 ml afgekoelde espresso (of andere pittige koffie, ik heb espresso gezet van Caffè Gioia Bianca bonen, lekker pittig).
  • poedersuiker
  • pure chocolade, geschaafd

Leg de gelatine in koud water om te weken. Knijp de gelatine uit en meng het in een pannetje door de slagroom heen. Verhit de slagroom totdat de gelatine helemaal opgelost is.

2014-10-03 18.11.54

Meng met een mixer de roomkaas en de suiker tot een luchtig mengsel. Klop hier de likeur, de espresso en het slagroom-gelatine mengsel doorheen.

2014-10-03 18.17.49

Giet het geheel in een (glazen) schaal, dek het af met aluminiumfolie. Laat het minimaal 7 uur in de koelkast opstijven.

2014-10-03 18.49.37

Voor het serveren nog even bestrooien met poedersuiker en garneren met het chocoladeschaafsel.

Makkelijk he? Nu alleen afwachten hoe het resultaat is! Morgen dus te proeven bij House of Goods en mocht dit nou niet lekker zijn, is er ook nog Tiramisu met koffielikeur en die is sowieso lekker!